Mirador

Inclasificable, Poética29/ 08/ 05 - 18: 29

- Vos no me vas a creer pero la necesito
- No te preocupes, eso pasa con el tiempo
- Pasa. Pero igual me duele
- No te sientes mal. ¿Sabés qué?
- ¿Qué?
- Yo también la necesito

Poética 18: 29

Apareció ahí, no me preguntes cómo. Yo sentí -solamente- cuando se apoyaba sin violencia y quedaba prendido, quieto, haciendo un poco de presión cada cinco o diez segundos para recordarme que estaba, moviéndose un poco, lo natural
solamente.

Poética 18: 29

demasiado poco
falto de todo/ abajo/ al final
caído herido solo/ murió el viejo
roto llantísimo ciego amortajado
dicen por ahí que una vez
llegó una carta/ para él y él
rompió el lacre leyó la carta
la guardó/ y sus ojos construyeron algo parecido a la alegría

yo no les creo